W II Rzeczypospolitej wieś w powiecie sanockim województwa lwowskiego. W Falejówce działał Związek Strzelecki (w 1939 liczące 42 członków), straż pożarna (w 1939 licząca 20 członków), kółko rolnicze (w 1939 liczące 46 członków), Kasa Stefczyka (w 1939 licząca 120 udziałowców), kółko dramatyczne, ruchoma biblioteka od TSL z Sanoka. Pod wzgórzem Wroczeń istniało źródło siarczane, należące do Stanisława Słoneckiego z pobliskich Jurowiec, z którego woda była używana przy dolegliwościach reumatycznych. Według stanu z lutego 1939 wieś zamieszkiwało 791 mieszkańców, w tym 746 Polaków, 39 Rusinów i 6 Żydów.
W styczniu 1944 z inspiracji nacjonalistów ukraińskich Gestapo pod zarzutem współpracę z AK aresztowało 8 tutejszych Polaków. W marcu i kwietniu tegoż roku zostali oni rozstrzelani w publicznych egzekucjach w Falejówce i Sanoku.
W latach 1867–1934 Falejówka funkcjonowała jako samodzielna gmina. W okresie 1934–1954 przynależała do gminy zbiorowej Sanok. W latach 1955–1959 działało tam Prezydium Gromadzkiej Rady Narodowej, a następnie w latach 1960-1972 wchodziła do innej jednostki terytorialnej - Prezydium Gromadzkiej Rady Narodowej w Jurowcach. Od 1973 r. jest częścią gminy Sanok.