Operacje podwodne w wojnie o Falklandy — część 1

Operacje podwodne w wojnie o Falklandy – ciąg działań zbrojnych okrętów podwodnych w trakcie wojny o Falklandy (2 kwietnia 1982 – 14 czerwca 1982).

Historia W trakcie wojny falklandzkiej między Wielką Brytanią i Argentyną dwa argentyńskie okręty podwodne zmusiły Royal Navy do podjęcia znacznego wysiłku w celu zachowania kontroli nad morskim obszarem działań wojennych, w tym zaangażowania w działania przeciwpodwodne (ZOP) 12 okrętów nawodnych, sześciu okrętów podwodnych oraz 25 helikopterówSteven R. Harper, USN: Submarine Operations During Falklands War, ss. 9–12. thumb|left|ARA „Salta” (S-31) W momencie wybuchu konfliktu stanowiące część argentyńskiej marynarki wojennej argentyńskie siły podwodne dysponowały czterema dieslowskimi okrętami podwodnymi. Dwa z nich stanowiły zwodowane w latach 1944–1945 amerykańskie okręty typu Balao po modernizacji GUPPY: ARA „Santa Fe” ex-USS „Catfish” (SS-339) i ARA „Santiago del Estero” ex-USS „Chivo” (SS-341), dwa pozostałe zaś to zakupione w Niemczech jednostki typu 209: ARA „Salta” (S-31) oraz ARA „San Luis” (S-32). Ostatnie dwa z tych okrętów stanowiły w tym czasie cieszący się największą popularnością nowoczesny projekt eksportowy.