Bogumił Jasinowski (ur. 26 marca 1883 w Warszawie, zm. 8 maja 1969 w Santiago) – polski historyk filozofii i kultury, profesor Uniwersytetu Wileńskiego.
Życiorys Był synem Izydora i Heleny z Weintraubów. Ukończył IV Gimnazjum w Warszawie (1901), następnie studiował prawo na Cesarskim Uniwersytecie Warszawskim (1901-1905). W kolejnych latach kontynuował studia na uniwersytetach w Berlinie i Monachium (1906-1909, filozofię), w Charkowie (1909-1910, prawo, 1910 kandydat praw) i w Zurychu (1913-1916, 1916 doktorat). Pracował przez kilka lat jako adwokat w Warszawie. W 1918 habilitował się na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim z historii filozofii i został kierownikiem Katedry Historii Filozofii na tej uczelni. W 1920 objął Katedrę Filozofii w Wolnej Wszechnicy Polskiej w Warszawie (do 1924). Lata 1926–1930 spędził na badaniach z dziedziny historii filozofii w Paryżu, 1930-1931 był docentem w I Katedrze Filozofii Uniwersytetu Warszawskiego. W 1931 przeniósł się na Uniwersytet Wileński, gdzie został profesorem nadzwyczajnym i kierownikiem Katedry Filozofii. Po wybuchu II wojny światowej wyemigrował do Ameryki Południowej.