Baranieckiego, najpierw historię powszechną, potem historię konstytucji i ustroju państw europejskich oraz geografię kolonialną. W 1887 na wniosek Stanisława Smolki powołany na członka Komisji historycznej Akademii Umiejętności w Krakowie.
Zajmował się pracą literacką i dziennikarską. Współpracował z czasopismem Kraj, pisał też do: Przeglądu polskiego, Przeglądu powszechnego, Kwartalnika historycznego, Przeglądu lwowskiego, Kuriera poznańskiego i Czasu.
Zmarł w Krakowie i został pochowany w grobowcu rodzinnym na cmentarzu RakowickimPogrzeb ś.p. Alojzego Szarłowskiego Czas 1911 nr 250 z 4 czerwca s. 1 (kwatera HC, rząd płn.). mały|Grób Alojzego Szarłowskiego na cmentarzu Rakowickim Żona Eugenia z Teodorowiczów, z którą miał cztery córki m.in. Helenę Halecką – żona historyka Oskara HaleckiegoAlojzy Szarłowski Czas 1911 nr 247 z 1 kwietnia s. 3. Autor wspomnień z okresu powstania styczniowego na Litwie.
Ważniejsze publikacje Polityka Polaków a skargi Rusinów, Lwów 1880 Rok 1863. Ze wspomnień Rosyanina, Poznań 1884. Krótki rys dziejów powszechnych.