funkcją spinowa jąder) muszą mieć funkcję J nieparzystą.
Zróżnicowanie intensywności przejść związana jest z liczbą sposobów uzyskania stanu o nieparzystym J w stosunku do liczby sposobów uzyskania J parzystego:
Przykłady:
W rotacyjnym widmie ramanowskim cząsteczki dwutlenku węgla obserwuje się tylko co drugie przejście, gdyż dozwolone są tylko stany o parzystej wartości kwantowej liczby rotacji J. Stąd widoczne są przejścia itd., a niewidoczne i itd. Odległości między liniami wynoszą nie 2B, tylko 4B. Dla cząsteczki I=1/2, a stosunek intensywności wynosi 3:1. Dla cząsteczki I=1, a stosunek intensywności wynosi 1:2. Dla cząsteczko I=0, brak linii z parzystymi wartościami J.
Bibliografia J. Sadlej: Spektroskopia Molekularna, WNT, Warszawa 2002, rozdz. 3.4.3, 4.1.4, 4.2.4. P.W. Atkins: Chemia Fizyczna, PWN, Warszawa 2007, rozdz. 16.8, 16.12
Kategoria:Spektroskopia oscylacyjna