Z dala od zgiełku (ang. Far from the Madding Crowd) – brytyjski dramat obyczajowy z 1967 roku w reżyserii Johna Schlesingera na podstawie powieści Thomasa Hardy’ego pod tym samym tytułem.
Fabuła Anglia w połowie XIX w. Bathsheba Everdene dziedziczy po swoim wuju farmę i postanawia na niej gospodarzyć. Jest ładną, ambitną i energiczną kobietą o niezależnych poglądach. Ma wielu adoratorów, którzy wytrwale konkurują ze sobą. Należą do nich niezamożny, ale doskonale znający się na hodowli pasterz Gabriel Oak i szaleńczo zakochany właściciel ziemski William Boldwood. Ostatecznie jednak, Bathsheba urzeczona jego romantyzmem, wybiera sierżanta królewskich dragonów Francisa Troya. Ten hulaka i kobieciarz poślubia zakochaną w nim dziedziczkę. Jednak Troy niedługo przed małżeństwem miał już kobietę. Była nią Fanny Robin, służąca w folwarku Bathsheby, która umiera przy porodzie dziecka Troya, próżno oczekując jego pomocy. Kiedy Troy dowiaduje się o tym, wpada w rozpacz, ponieważ tak naprawdę kochał Fanny i nawet próbował się z nią ożenić (do związku nie doszło ponieważ niezbyt rozgarnięta Fanny pomyliła kościoły i w dniu ceremonii poszła do niewłaściwego kościoła). Przygnieciony ciężarem odpowiedzialności Troy finguje własną śmierć i odchodzi uznany za zaginionego.