Zygmunt Wdowiszewski (ur. 10 września 1894 w Krakowie, zm. 25 sierpnia 1978 w Nieborowie) – historyk, genealog, heraldyk, archiwista, numizmatyk.
Życiorys
Urodził się w rodzinie Jana Kacpra (1853–1904), architekta, dyrektora Muzeum Techniczno-Przemysłowego w Krakowie, i Marii z domu Maurizio (1856–1942), która była artystką malarką. Świadectwo dojrzałości uzyskał w 1914 w krakowskim gimnazjum im. Jana III Sobieskiego. Po wybuchu I wojny światowej wstąpił do Legionów Polskich, a następnie w 1918 znalazł się w szeregach Wojska Polskiego, w którym służył w stopniu porucznika do zakończenia wojny z bolszewikami. Po demobilizacji studiował filozofię, historię i prawo na Uniwersytecie Warszawskim. Po studiach, od stycznia 1923 pracował w AGAD i Archiwum Skarbowym. Pracę doktorską pisał pod kierunkiem Oskara HaleckiegoFormalnym promotorem był Jan Karol Kochanowski zob. Jan Tęgowski, Genealogia Jagiellonów w historiografii [w:] Z. Wdowiszewski, Genealogia Jagiellonów i Domu Wazów w Polsce, Kraków: Wydawnictwo Awalon 2005, s. 11., po obronie której (26 czerwca 1933) uzyskał stopień doktora filozofii w dziedzinie historii. Był związany z Miesięcznikiem Heraldycznym (od 1930 jako współredaktor). Od 1936 był dyrektorem Biblioteki i Zbiorów Ordynacji Przeździeckich w Warszawie.