Dalsze losy tych dokumentów nie są znane.
Według badań Jędrzeja Tucholskiego skazani, figurujący na białoruskiej liście katyńskiej, zostali umieszczeni na 9 listach dyspozycyjnych wysyłanych przez 1 Wydział Specjalny NKWD w Moskwie. Na ich podstawie tworzono transporty więźniów kierowanych do miejsc egzekucji. W przypadku Białorusi listy te nosiły numery: 047, 048, 049, 061, 062, 063, 068, 069, 070 (wśród list o numerach od 01 do 072, obejmujących wszystkie ofiary zbrodni katyńskiej).
Według historyków jest prawdopodobne, że więźniowie figurujący na białoruskiej liście katyńskiej zostali pochowani w Kuropatach pod Mińskiem. Jako możliwą lokalizację ukrycia zwłok ofiar zbrodni katyńskiej z Białoruskiej Listy Katyńskiej wymieniano również kilka miejsc w rejonie Mińska – Mały Trościeniec, , Port lotniczy Mińsk-1, Masiukowszczyzna, , , , tereny Mińskiej Fabryki Traktorów (MTZ), , park Czeluskińców, a ponadto Głębokie w obwodzie witebskim oraz Według białoruskiego historyka Ihara Kuzniacoua polskie ofiary zbrodni katyńskiej mogły być również rozstrzeliwane w Brześciu i Grodnie, por. .