Badania dotyczące czystych związków chemicznych Badania progów wyczuwalności czystych substancji rozpoczęto w Japan Evironmental Sanitation Center (JESC) i innych japońskich laboratoriach w latach 70. XX w. W okresie 1976 do 1988 zbadano 223 związki chemiczne o bardzo zróżnicowanych progach wyczuwalności od 0,77 ppt (merkaptan izoamylowy) do 1500 ppm (propan). W większości przypadków zbiory danych dotyczących każdego z badanych związków były zbyt małe, aby było możliwe opracowanie statystyczne. Za miarę powtarzalności uznano stosunek największej do najmniejszej wartości w zbiorach wyników (maks/min)W laboratoriach olfaktometrycznych Europy koncentrowano się w tym czasie się na badaniach dotyczących n-butanolu, uznanego za odorant odniesienia. Wyniki wieloletnich międzylaboratoryjnych pomiarów indywidualnych progów jego wyczuwalności umożliwiły zdefiniowanie europejskiej jednostki zapachowej, ouE i sformułowanie zasad selekcji kandydatów do europejskich zespołów olfaktometrycznych (EN 13725). Przyjęto, że średni indywidualny próg wyczuwalności butanolu (ITEn-butanol) musi mieścić się w zakresie 20–80 ppb (wartość maksymalna średniej czterokrotnie większa od minimalnej).
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Dokładność japońskich testów olfaktometrycznych · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.