Na początku wojny, oraz w trakcie jej trwania, koncern uczestniczył także w grabieży przedsiębiorstw na terenie Austrii, Czechosłowacji, Polski, Norwegii oraz ZSRR – współpracował w tym celu z wysokimi funkcjonariuszami nazistowskimi wskazując, która fabryka czy zakład ma być zabezpieczona, rozmontowana i dostarczona do I.G. Farbenindustrie.
Wykorzystanie pracy niewolniczej Koncern zatrudniał masowo więźniów obozów koncentracyjnych i wywiezionych na pracę przymusową, stworzył także własną sieć zakładów pracy zlokalizowanych przy tych obozach, m.in. w fabryce benzyny syntetycznej w Policach (niem. ), w zakładach w Monowicach przy obozie w Auschwitz-Birkenau produkowano syntetyczną benzynę i kauczuk. Obóz koncentracyjny w Monowicach założono specjalnie na potrzeby I.G.Farben. W podejmowaniu decyzji wzięło udział kierownictwo koncernu, kluczowe decyzje podejmował jeden z liderów firmy, przyjaciel szefa SS Heinricha Himmlera Otto Ambros. Koszty budowy w wysokości 900 mln marek miały być w całości finansowane przez koncern, który liczył na ogromne dochody z tej inwestycji.