Przyborowo (biał. Прыборава, ros. Приборово) – wieś na Białorusi, w sielsowiecie Tomaszówka, w rejonie brzeskim obwodu brzeskiego, położona nad Bugiem naprzeciwko polskich miejscowości Stawki i Różanka.
Siedziba parafii prawosławnej pw. św. Jana Teologa.
Historia Wieś magnacka położona była w końcu XVIII wieku w powiecie brzeskolitewskim województwa brzeskolitewskiegoВялікі гістарычны атлас Беларусі Т.2, Mińsk 2013, s. 116..
W XIX w. wieś znajdowała się w powiecie brzeskim guberni grodzieńskiej. Była to posiadłość włodawskiej linii Zamoyskich.
W okresie międzywojennym miejscowość była początkowo ośrodkiem gminy Przyborowo w powiecie brzeskim województwa poleskiego. Według spisu powszechnego z 1921 r. wieś i folwark Przyborowo liczyły razemWieś i folwark Przyborowo spisano razem, ale oddzielnie ujęto stację kolejową Przyborowo, spisaną łącznie z miasteczkiem Włodawka. 139 domów. Mieszkało tu 645 osób: 312 mężczyzn, 333 kobiety. Pod względem wyznania dominowali prawosławni (608), ponadto żyło tu 27 rzymskich katolików i 10 żydów. 599 osób deklarowało narodowość białoruską, 28 – polską, 10 – żydowską, 6 – tutejszą, miejscową poleską i ruską, a 2 – rusińską. W 1928 roku wraz z całą gminą Przyborowo weszło w skład gminy Domaczów.
Po II wojnie światowej w granicach ZSRR i od 1991 r. w niepodległej Białorusi.