W 1971 roku na mocy dekretu zniósł część przepisów zawartych w konstytucji i nadał sobie wszystkie uprawnienia rządu i instytucji państwowych. W 1972 roku ogłosił się dożywotnim prezydentem, w tym samym dniu zjednoczył wszystkie istniejące partie w jedno ugrupowanie o nazwie Zjednoczona Narodowa Partia Robotnicza (PUNT) i sam stanął na czele tej monopartii. Jako dożywotni prezydent oparł rządy na klanie Esangui i fanatycznym szczepie Fang, który ogłosił go „Wielkim Czarownikiem”.
Początkowo Macias spotykał się z przejawami opozycji, w tym – w rządzie. Postanowił jednak rozprawić się z przeciwnikami w ramach rządu – wezwany do pałacu prezydenckiego minister spraw zagranicznych Dongo Miyone został zabity. W ramach kolejnych prześladowań życie straciło 10 z 12 ministrów, którzy stanowili pierwszy w historii niepodległego kraju rząd. Macías zastąpił ich swymi krewnymi lub członkami klanu Esangui. Jeden z jego bratanków dostał urząd dowódcy gwardii narodowej, zaś inny piastował tekę ministra aż czterech resortów (finansów, handlu, informacji i bezpieczeństwa). Dyktator osobiście mianował agentów swych osławionych tajnych służb, wydając im rozkazy gromadzenia wszystkich opozycjonistów na stadion sportowy, gdzie odbywały się masowe egzekucje przeciwników prezydenta.