Tadeusz Jędrzejewski (ur. 1 lipca 1898 w Pskowie, zm. we wrześniu 1939 w Gdyni) – polski architekt, reprezentant funkcjonalizmu.
W latach 1928–1939 zaprojektował szereg kamienic i domów w przedwojennej Gdyni. Obiekty jego autorstwa cechowało łączenie form kubicznych z opływowymi oraz dążenie do spełnienia 5 postulatów Le Corbusiera. Po raz pierwszy zastosował w Gdyni wyraźne odniesienia okrętowe: uskokowo cofnięty narożnik wyższy o jedną kondygnację, sąsiadujący z cylindryczną formą nawiązującą do mostku kapitańskiego, podkreśloną metalowymi balustradami balkonów przypominających relingi i użyciem ciemnego tynku w taki sposób, by spowodować wrażenie unoszenia się budowli nad powierzchnią gruntu (Kamienica Stanisława Pręczkowskiego).
Życiorys Tadeusz Jędrzejewski po zdaniu matury w 1916 rozpoczął studia na Politechnice Pietrogrodzkiej (Petersburg) na wydziale inżyniersko-budowniczym, które był zmuszony przerwać na skutek wcielenia do armii rosyjskiej. Po ukończeniu konstantynowskiej szkoły artyleryjskiej, jako chorąży artylerii, wskutek zbiorowej degradacji i rozpędzenia oficerów, został zwolniony ze służby a następnie trafił do szpitala wojennego w Charkowie. W 1918 powrócił do Pskowa a stamtąd w celu zdobycia wykształcenia przeniósł się do Warszawy gdzie rozpoczął studia na Wydziale Architektury Politechniki Warszawskiej.