Źródła Postać Tadeusza, jednego z siedemdziesięciu, pojawia się w Historii kościelnej Euzebiusza z Cezarei przy okazji opowieści o nawróceniu Abgara V na chrześcijaństwo. Jeżeli identyfikacja Tadeusza z Edeessy z Mar Addajem jest prawidłowa, to również Żywot Addaja traktuje o jego losach.
Życiorys W tradycji wschodniej Tadeusz urodził się w żydowskiej rodzinie zamieszkującej Edessę. Pewnego raz przybył do Jerozolimy, gdzie natknął się na Świętego Jana Chrzciciela. Pod wpływem jego nauk zdecydował się przyjąć chrzest w Jordanie i pozostać w Palestynie. Później spotkał Chrystusa i stał się jednym z jego zwolenników. Został wybrany przez Jezusa na jednego z siedemdziesięciu uczniów, których wysyłał w różne strony aby głosili jego nauki.
Według Euzebiusza z Cezarei panujący w Edessie król Abgar zapadł na nieuleczalną chorobę a słysząc o dokonującym uzdrowień Jezusie napisał doń list z prośbą o uzdrowienie. Chrystus miał mu odpisać, iż błogosławi go z powodu jego wiary, ale z powodu misji którą nałożył nań Ojciec nie może przybyć i osobiście go uzdrowić. Obiecał mu jednak że "Gdy zaś wstąpię, tedy pośle do Ciebie jednego z uczniów moich". Po wniebowstąpieniu Tomasz posłał do Edessy Tadeusza. Ten zatrzymał się w domu niejakiego Tobiasza, syna Tobiasza i zaczął głosić Słowo Boże, dokonując przy tym wielu cudów i uzdrowień.