Na wzgórzu stanęły sztuczne ruiny, urządzone na wzór zamku rycerskiego, w którym znajdowały się przyrządy, broń oraz malowidła nawiązujące do sztuki rycerskiej. W pobliżu ruin powstała glorieta, utrzymaną w stylu neoklasycystycznym. W centralnej części parku wzniesiono świątynię Sybilli, nazywaną też „świątynią dumania”, która znajdowała się na kamiennym wzniesieniu otoczonym niewielkim tarasem. Do tarasu prowadziła para schodów znajdujących się po bokach. Budynek świątyni był ceglany, otynkowany, a nad wejściem do niej znajdował się ozdobny portyk ze sceną mitologiczną, wsparty na czterech kolumnach. Budynek był przykryty kopułą zwieńczoną figurą Sybilli. Przed nim znajdowała się starannie zaprojektowana kompozycja roślinna z dwoma fontannami pośrodku. Park ogrodzony został murem, do którego prowadziły dwie bramy. W 1903 r. został rozbudowany o ogród warzywny i teren rekreacyjny do jazdy konnej. Służył rodzinie Dietlów do czasu ich wyjazdu z Sosnowca w czasie II wojny światowej.