Informacje na jego temat znajdują się w Silmarillionie oraz we Władcy Pierścieni.
W angielskim oryginale – Faithful / Elendili / Exiles / Elf-friends Przekłady Marii Skibniewskiej, Jerzego Łozińskiego, Marii i Cezarego Frąców – Wierni / Elendili / Wygnańcy / Przyjaciele Elfów
Było to jedno z dwóch stronnictw, na jakie podzielili się Númenorejczycy.
Wierni, w przeciwieństwie do Ludzi Króla, nadal przyjaźnie odnosili się do Eldarów oraz żywili szacunek i posłuszeństwo wobec Valarów. Stanowili zdecydowaną mniejszość wśród ludności Númenoru. Zamieszkiwali głównie zachodnie obszary wyspy, zwłaszcza okolice miasta Andúnië. Kultywowali dalej naukę i posługiwanie się językami elfów, quenyą i sindarinem. Przez cały czas pozostawali lojalni wobec monarchów, którzy jednak nie podzielali ich przekonań. Wiernych, nazywanych też Przyjaciółmi Elfów, tak samo jak pozostałych Dúnedainów trawił lęk przed śmiercią.
Przedstawiciele tego stronnictwa, jeśli opuszczali Númenor, zwykle podróżowali na północne obszary Śródziemia. Ich głównym portem był tam Pelargir. Udzielali też wtedy pomocy elfom Gil-galada w walce przeciw Sauronowi.