August Treboniu Laurian (rzeczywiście: Augustin Trifan, ur. 17 lipca 1810 r. w Fofeldea, w okręgu Sybin – zm. 25 lutego 1881 r. w Bukareszcie) – rumuński językoznawca, historyk, publicysta, rewolucjonista, polityk.
Szkołę średnią ukończył w Sybinie. Później studiował filozofię na uniwersytecie w Klużu, a następnie fizykę, matematykę i astronomię w Wiedniu i w Getyndze. W latach 1842–1848 był profesorem w Kolegium św. Sawy w Bukareszcie (w 1864 r. przekształconym w Uniwersytet Bukareszteński), gdzie dał się poznać jako świetny pedagog. W Bukareszcie spotkał Nicolae Bălcescu, z którym od 1845 r. redagował pierwsze rumuńskie czasopismo historyczne (Magazin istoric pentru Dacia). W 1843 r. wstąpił do tajnej organizacji studenckiej Frăția. W 1848 r. był jednym z czołowych ideologów rumuńskich Wiosny Ludów w Siedmiogrodzie.
W swej pracy naukowej zajmował się zwłaszcza historią Rumunii i pochodzeniem Rumunów. Działał na rzecz rozwoju nauki w Rumunii. W 1867 r. był jednym z założycieli Rumuńskiego Towarzystwa Akademickiego (przekształconego w 1879 r. w Akademię Rumuńską), a następnie sekretarzem generalnym i przewodniczącym Towarzystwa oraz przewodniczącym jego Sekcji Literackiej (1867–1876).