Mieczysława Wolfke, na stanowisko starszego asystenta, a od 1932 adiunkta.
Podczas okupacji pracował nadal jako wolontariusz bez wynagrodzenia w Politechnice Warszawskiej zajmując się konserwacją i zabezpieczeniem pozostałego mienia państwowego i urządzeń naukowych. Równocześnie, również jako wolontariusz, opracowywał w Państwowym Muzeum Zoologicznym wspólnie z prof. Romanem Kuntze obszerne materiały chrząszczy krajowych i palearktycznychM. Bunalski, J. J. Lipa, J. Nowacki. Almanach Entomologów Polskich XX wieku. „Wiadomości Entomologiczne”. 20, suplement, 2001. Polskie Towarzystwo Entomologiczne.
Praca naukowa Makólski nie był z wykształcenia przyrodnikiem, jednakże zamiłowanie do przyrody wyniósł jeszcze z lat dziecinnych, z pobytu w rodzinnej wsi. Zetknięcie się w Warszawie z ówczesnymi entomologami, głównie z L. Hildtem, skierowało jego zainteresowania około 1910 w stronę owadów, a zwłaszcza chrząszczy: biegaczowatych i żukowatych. Zainteresowanie to zamieniło się w prawdziwą pasję życia, wobec której praca zawodowa zeszła na dalszy plan. Dopiero pod koniec życia, w Państwowym Muzeum Zoologicznym, udało mu się pogodzić tę rozbieżność i pracować w zawodzie, który go naprawdę pochłaniał. Doceniano go szczególnie w kołach fachowców za granicą, świadczą o tym różne uwagi w pracach Horiona, Müllera, Kulta, C.H.