Bowie zabrał ich na swoją trasę koncertową, gdzie grali oni jako support mimo tego, iż nie wydali jeszcze żadnego albumu ani singla, a sam Bowie przesłuchał kilka płyt demonstracyjnych Placebo.
Dwa lata po powstaniu, w 1996, zespół podpisał kontrakt z Caroline Records i wydał swój pierwszy, debiutancki album – Placebo. Poza Wielką Brytanią zespół nie odniósł wielkiego sukcesu, jednak w Anglii okrzyknięty został „glamrockową wersją Nirvany”.
Sławę zespołowi przyniósł również fakt ujawnienia orientacji seksualnej Olsdala (homoseksualista) i Molko (biseksualista).
Światowa kariera thumb|220px|Steven Hewitt W grudniu 1996 roku Hewitt zdecydował się na stałe przyłączyć do Placebo i zastąpił Schultzberga, z którym pozostali członkowie zespołu mieli zły kontakt.
W 1997 roku Placebo zostało zaproszone na 50. urodziny Davida Bowiego w Madison Square Garden.
Po wysłuchaniu drugiej płyty Placebo – Without You I’m Nothing (1998) – Bowie zaproponował wspólne nagranie tytułowej piosenki. W następnym roku ukazał się singel. Nagranie to zostało zauważone również poza Wyspami i dało popularność całej płycie. Ten album okazał się bardziej profesjonalny od poprzednika. Pełny emocji i kontrastów trafił w gust wielu słuchaczy.