miejscu.
W roku 1999 Australijczyk w wyniku kłopotów finansowych był zmuszony zawiesić swą karierę i rozpocząć pracę w stolarstwie. W połowie sezonu dostał jednak szansę startów w zespole Red Bull Yamaha WCM, począwszy od GP Holandii, w zastępstwie Nowozelandczyka Simona Craafara. Australijczyk wykorzystał ją, prezentując dobre osiągi. Podczas zmagań na torze w Walencji Garry po raz pierwszy w karierze stanął na podium, zajmując trzecią pozycję. W klasyfikacji generalnej zajął 14. pozycję.
Sezon 2000 był najlepszy w karierze McCoya. Rozpoczął go od zwycięstwa w inauguracyjnym GP RPA. Był tym samym pierwszym liderem klasyfikacji generalnej. Prowadzenie w mistrzostwach utracił po GP Japonii, w którym zajął dopiero dziewiąte miejsce. Środkowa część sezonu nie była najlepsza dla Garry’ego, który dojeżdżał w drugiej dziesiątce. Zwyżka formy nastąpiła pod koniec rywalizacji, kiedy to w sześciu ostatnich wyścigach czterokrotnie meldował się na podium, osiągając przy tym dwa zwycięstwa (GP Portugalii i GP Walencji). W Portugalii McCoy uzyskał jedyne w swej karierze pole position. Uzyskane punkty sklasyfikowały go na 5. lokacie, ze stratą zaledwie dziewięciu punktów do trzeciego Włocha Maxa Biaggi. Warto dodać, iż był jedynym zawodnikiem z czołówki, który korzystał z francuskich opon Michelin.