Nowe odkrycia w ten sposób wskazują na mioceńską Afrykę jako pochodzenie rodzaju Megantereon.
Pod koniec pliocenu ewoluował w Smilodon w Ameryce Północnej, natomiast w Europie pozostał w formie niezmienionej aż do środkowego plejstocenu. Najmłodsze odkryte szczątki Megantereon pochodzą ze wschodniej Afryki i są datowane na ok. 1,5 mln lat. W południowej Afryce rodzaj ten jest znany z pozostałości odnalezionych w Elandsfontein datowanych na ok. 700 000-400 000 lat. Pozostałości z Untermaẞfeld dowodzą, iż Megantereon zamieszkiwał Europę jeszcze przed 900 000 laty. W Azji mógł on przetrwać do czasów ok. 500 000 lat temu, jako że został znaleziony wraz ze szczątkami Homo erectus w słynnym stanowisku Zho-Khou-Dien w Chinach. Jedyny kompletny szkielet odkopano we francuskim Senéze.
Etymologia Megantereon (Meganthereon): megas, μεγαλη megalē „wielki”; ανθερεων anthereōn „podbródek”. Steneodon i Stenodon: gr. στηνος stēnos „wąski, cienki”; οδους odous, οδοντος odontos „ząb”. Drepanodon: gr. δρεπανη drepanē „sierp”, od δρεπω drepō „zrywać, ścinać”;