Eidguenots – stronnictwo w szesnastowiecznej Genewie, aktywne w latach 1519–1535, obejmujące zwolenników reformacji, ścisłego związku Genewy z Bernem i innymi protestanckimi kantonami szwajcarskimi, przeciwstawiające się zarazem władzy księcia Sabaudii Karola III nad miastem.
Inicjatorem ruchu i jego pierwszym przywódcą był Philibert Berthelier. Pierwsze porozumienie Eidguenotów – wynegocjowane przez Besançon Huguesa i Étienne’a de la Mar – zostało zawarte przez Genewczyków z Fryburgiem i ratyfikowane przez przedstawicieli społeczności Genewy 6 lutego 1519 roku. Zostało ono jednak uchylone 11 kwietnia tego samego roku pod naciskiem księcia Karola III, który domagał się od Fryburga anulowania układu o combourgeoisie i zajął zbrojnie Genewę. Jego kuzyn, biskup Genewy Jean de Savoie, nakazał wówczas aresztowanie i egzekucję Bertheliera, którego ścięto 23 sierpnia 1519 r. Inny z przywódców stronnictwa, Amé Lévrier, został stracony w roku 1524 w niedalekim Bonne. Jesienią 1525 roku czołowi przedstawiciele stronnictwa Eidguenotów, którzy znaleźli schronienie we Fryburgu, rozpoczęli negocjacje z władzami tego miasta w sprawie zawarcia nowego traktatu.