W 1980 został dyrektorem generalnym nowo powstałego centrum badań nad historią, sztuką i kulturą islamu (IRCICA), założonego jako instytucja Organizacji Konferencji Islamskiej. Instytucją tą kierował przez 24 lata. W 1984 założył katedrę historii nauki na Uniwersytecie Stambulskim, a w 1989 współtworzył tureckie towarzystwo historii nauki. W latach 90. wchodził w skład rady doradczej Centre for Middle Eastern Studies na Uniwersytecie Harvarda. Od 2001 przez kilka lat kierował Międzynarodową Unią Historii i Filozofii Nauki. W styczniu 2005 objął funkcję sekretarza generalnego Organizacji Konferencji Islamskiej (przemianowanej w 2011 na Organizację Współpracy Islamskiej); sprawował ją do 2014.

Autor licznych publikacji książkowych i artykułów dotyczących historii nauki, tureckiej kultury, relacji między światem islamu i światem zachodnim oraz stosunków turecko-arabskich.

W 2014 wystartował w wyborach prezydenckich. Jego kandydaturę wsparły m.in. socjaldemokratyczna Republikańska Partia Ludowa (CHP) i nacjonalistyczna Partia Narodowego Działania (MHP). Wybory zakończyły się zwycięstwem Recepa Tayyipa Erdoğana w pierwszej turze;