Obóz szkoleniowy Abwehry w Zittenhorst (niem. Abwehr Ausbildunglager in Zittenhorst) – obóz wywiadowczy Abwehry podczas II wojny światowej
Obóz został utworzony na pocz. 1942 r. w Zittenhorst pod Berlinem z inicjatywy Ministerstwa Propagandy Josepha Goebbelsa. Następnie przeszedł pod zwierzchność Ministerstwa Rzeszy do spraw Okupowanych Terytoriów Wschodnich Alfreda Rosenberga. Mieścił się w barakach b. obozu służby pracy. Oficjalną nazwą obozu było Baukommando-804. Funkcję komendanta pełnił współpracownik Ministerstwa A. Rosenberga Frentzel. Kadrę obozu – oprócz Niemców – stanowili też Biali Rosjanie z Narodowego Związku Pracujących (NTS). W obozie prowadzono szkolenia propagandowe jeńców wojennych z Armii Czerwonej. Pierwszy kurs był podzielony na 3 grupy. W pierwszej, liczącej 6 osób, byli jeńcy mający wyższe wykształcenie (m.in. Fiodor I. Truchin, A. N. Zajcew-Artiomow, N. G. Sztifanow). Zajęcia prowadził Dmitrij W. Brunst. Większość z nich zostało później wykładowcami w szkole propagandystów ROA w Dabendorfie pod Berlinem. W skład drugiej grupy 30-40 osób wchodziła młodzież ze średnim wykształceniem. Wykładowcą był Roman N. Redlich. Trzecia grupa liczyła ok. 80 osób. Byli to jeńcy z podstawowym wykształceniem, którzy nie rokowali większych możliwości w wykorzystaniu ich do działalności propagandowej.