Agron, jeden z najpotężniejszych królów iliryjskich, dokonał zjednoczenia okolicznych plemion pod swą władzą. Następnie rozpoczął ekspansję na południe, po czym od tej pory rządził częścią Epiru. W r. 230 p.n.e. po jego śmierci władzę objęła Teuta jako regentka małoletniego pasierba Pinnesa. Ilirowie atakując italskie okręty handlowe spowodowali reakcję Rzymu, który wysłał posłów do Teuty. Na ich żądania zaprzestania działań pirackich, ona odpowiedziała, że piractwo jest zajęciem prywatnym i publiczna władza się nim nie zajmuje. Rzym postanowił wydać wojnę latem r. 229 p.n.e. Flota popłynęła pod Korkyrę, którą poddał Demetriusz z Faros wraz z załogą iliryjską. Następnym ich celem było uwolnienie Dyrrachion. Po jej oddaniu się w ich powiernictwo, armia rzymska wyruszyła w głąb kraju pokonując plemiona Ardiajów. Wiosną r. 228 p.n.e. Teuta przyjęła warunki Rzymu. W odpowiedzi zwycięzcy uznali Pinnesa za króla okrojonego państwa Ardiajów i zaliczył go do przyjaciół ludu rzymskiego.
Demetriusz z Faros zrywając sojusz z Rzymem, poślubił Triteutę, matkę Pinnesa. W ten sposób stał się cennym sojusznikiem Ardiajów. Filip V, król Macedonii, postanowił się z nim sprzymierzyć.