thumb|upright=1.5|Obszar strefy demarkacyjnej między Polską i Litwą oraz terytoria sporne pomiędzy Polską i Łotwą. Pas neutralny stanowi tylko środkową część strefy demarkacyjnej Pas neutralny polsko-litewski – pas zdemilitaryzowany pomiędzy Litwą Środkową, później Rzeczpospolitą Polską, a Republiką Litewską.
Pas został ustalony przez Wojskowy Komitet Kontroli Ligi Narodów w celu rozdzielenia walczących wojsk po zajęciu 8 października 1920 r. Wilna przez gen. Lucjana Żeligowskiego i proklamowaniu Litwy Środkowej.
29 listopada 1920 r. do podpisania zawieszenia broni między wojskami Litwy i Litwy Środkowej, które przewidywało ustanowienie szerokiego na 10-12 km pasa neutralnego, który do żadnego z dwóch państw nie należał, a który miał powstać przez cofnięcie oddziałów obu stron do czasu zawarcia pokoju pomiędzy Polską a Litwą. Komisja Kontrolna Ligi, której przewodniczył płk Pierre Chardigny, już 30 listopada 1920 r. określili przebieg pasa neutralnego, zaś do 3 grudnia nastąpiło wycofanie z niego wojsk. Pomimo nazwy faktycznie była to strefa zdemilitaryzowana (bowiem zakazano tam rozmieszczania sił zbrojnych, budowy umocnień itp.) rozdzielająca siły obu stronD.R. Bugajski, Demilitaryzacja i neutralizacja – formy i funkcje w prawie międzynarodowym, „Międzynarodowe Prawo Humanitarne” 2010, tom I, ISSN 2081-5182, s.