Inna kontynuacja będzie polegała na poprzestaniu na 7.h4 z O-O.
Wariant wymienny (B13) e4 c6 d4 d5 e:d5 c:d5 Gd3
Białe unikają pojedynku teoretycznego w głębiej rozpracowanych wariantach, ale nie mają realnych szans na uzyskanie przewagi w debiucie. Białopolowy goniec czarnych najczęściej rozwinie się na g4.
Atak dwóch skoczków (B11) e4 c6 Sc3 d5 Sf3 Gg4 h3 G:f3 H:f3
W tej pozycji czarne grają najczęściej 5...e6 lub 5...Sf6; jedynym długofalowym atutem białych pozostaje para gońców. Próba rozwoju według klasycznych schematów z reguły prowadzi do rychłej katastrofy czarnych, na przykład: 3...d:e4 4.S:e4 Gf5 5.Sg3 Gg6 6.h4 h6 7.Se5 Gh7 8.Hh5 g6 9.Gc4 e6 10.He2 Gg7 11.S:f7 1—0, Lasker — van Trotsenburg, 1908.
Wybrana literatura Garri Kasparow, Aleksander Szakarow (1984), Caro-Kann: Classical 4.Bf5, Batsford, Jeremy Silman (1990), Dynamic Karo Kann, Summit Pub, Joseph Gallagher (2002), Starting Out: the Caro-Kann, Everyman Chess, Raymond Keene, Edmar Mednis, Andrew Soltis (2004), Understanding The Caro-Kann Defense, Hardinge Simpole Limited, Anatolij Karpow (2006), Caro-Kann Defence: Advance Variation and Gambit System, Anova Books, Peter Wells (2007), Grandmaster Secrets – The Caro-Kann, Gambit Publications, Jovanka Houska (2007), Play the Caro-Kann: A Complete Chess Opening Repertoire Against 1 e4, Everyman Chess,
Linki zewnętrzne Chess Opening Explorer
Caro-Kann