W Polskich Siłach Zbrojnych na Zachodzie czołgi Challenger były stosowane w pancernym pułku rozpoznawczym 1 Dywizji Pancernej – 10 pułku strzelców konnych. Pierwsze dwa czołgi pułk otrzymał 26 sierpnia 1944 roku i posłużyły do zapoznania się z nowym sprzętem oraz jako sprzęt treningowy. Kolejne 9 pojazdów przekazano Polakom między 31 października a 3 listopada 1944 roku. Chrzest bojowy polskie Challengery przeszły w czasie walk o miejscowości Made i WagenbergNa północny wschód od Bredy.. Między 1 stycznia a 4 marca 1945 roku pułk otrzymał kolejne uzupełnienia. W każdym szwadronie czołgi skoncentrowano w dodatkowym czwartym plutonie, który liczył 3 Challengery. Po zakończeniu wojny czołgi zgrupowano w jednym szwadronie pułku. Ich liczba nie jest pewna i wynosiła prawdopodobnie od 12 do 16, a razem z wozami zapasowymi nie przekraczała 20. W marcu 1947 roku wszystkie Challengery podobnie, jak cały sprzęt pułku zostały przekazane Anglikom.
Zachowane pojazdy thumb|Challenger w Nationaal Oorlogs-en Verzetsmuseum w Overloon Do czasów współczesnych zachowały się tylko 2 pojazdy: Holandia – pojazd w