Dwa pierwsze okręty typu TR1700 zostały zbudowane w niemieckiej stoczni Nordseewerke w Emden (numery budowy 463 i 465). Stępki tych jednostek położono w latach 1980–1982, a zwodowane zostały w latach 1982–1983. Stępki dwóch kolejnych okrętów, budowanych w argentyńskiej stoczni Astilleros Domecq García położono w 1983 i 1985 roku, jednak okręty nigdy nie zostały zwodowane i ukończone, z uwagi na problemy finansowe kraju. Za zgodą strony niemieckiej, Argentyna poszukiwała od 1986 roku kupca, dla którego mogłaby ukończyć okręty, lecz działania te nie odniosły powodzenia. W 1996 roku stocznia została sprzedana, po czym nieukończone kadłuby zostały rozebrane i częściowo wykorzystane na części zamienne, podobnie jak materiał zgromadzony do budowy piątego i szóstego okrętu.
Okręty te – znacznie większe od niemieckich eksportowych jednostek typu 209 – charakteryzują się dużym zasięgiem umożliwiającym prowadzenie operacji morskich na otwartych wodach południowego Atlantyku i Pacyfiku. Są jednymi z największych konwencjonalnych okrętów podwodnych na świecie.