Duchowe przesłanie O duchowym oddziaływaniu świętego pustelnika mówią liczne cuda przy jego grobie w Nitrze. Jan Paweł II wskazał następujące wymiary jego duchowości. Świerad ukazał, że nasze życie doczesne jest przemijalne, i że jako chrześcijanie nie mamy skupiać się na doczesności, lecz oczekiwać rzeczywistości, „miasta... które ma przyjść” (Hbr 13,14). Nie należy kochać przyjemności i przemijalnych dóbr ziemskich, gdyż „tylko Bóg jest jedynym Dobrem, Najwyższym Dobrem, którego całym sercem, całą duszą i ze wszystkich sił należy pragnąć”. Jego pustelnicze życie uczy, że służba bliźniemu nie polega na samym działaniu i uczynkach miłości, ale także na dawaniu świadectwa Ewangelii. Dzięki temu ludzie są doprowadzani do prawdziwego kultu Boga Ojca (Mt 5,13,14,16). Ponadto od św. Andrzeja Świerada mogą uczyć się ci, „którzy w odosobnieniu zakonnym poświęcili się Bogu. (...) że samotność nie oddziela od ciała całego Kościoła, lecz przez swoje modlitwy, pokutę, cnoty oraz miłość względem Boga mają stać się oni takimi członkami Mistycznego Ciała, od których życiodajna moc obficie zstępuje dla dobra wszystkich członków”.
Legendy