Maria Teresa Ledóchowska (ur. 29 kwietnia 1863 w Loosdorf, zm. 6 lipca 1922 w Rzymie) – polska misjonarka, założycielka oraz pierwsza przełożona generalna Zgromadzenia Sióstr Misjonarek św. Piotra Klawera (klawerianki, SSPC), dziewica i błogosławiona Kościoła rzymskokatolickiego.
Życiorys Była najstarszą z dziewięciorga dzieci Antoniego Augusta Ledóchowskiego (1823-1885), rotmistrza huzarów i szambelana cesarskiego i Józefiny z d. Salis-Zizers (1831-1909), wnuczką generała Ignacego Ledóchowskiego, siostrą św. Urszuli Ledóchowskiej, Ignacego Kazimierza Ledóchowskiego i Włodzimierza Ledóchowskiego oraz krewną Mieczysława Halki-Ledóchowskiego.
Urodziła się i wychowała się w Austrii, w 1883 przeniosła się wraz z rodziną do Galicji, gdzie jej ojciec kupił majątek w Lipnicy Murowanej. W latach 1885–1889 była damą dworu toskańskiego w Salzburgu, który opuściła. W 1888 prymas Afryki, kardynał Karol Lavigerie (1825-1892) ogłosił krucjatę przeciw niewolnictwu w Afryce apelując o zaangażowanie się w nią m.in. do kobiet katoliczek. Pod jego wpływem Maria napisała dramat misyjny pt. "Zaida murzynka", a także wstąpiła do Stowarzyszenia Antyniewolniczego. W 1892 spotkała się z kardynałem i z czasem całkowicie poświęciła się służbie misjom afrykańskim oraz sprawie walki z niewolnictwem.