strajkowały dwie trzecie wszystkich robotników w Petersburgu, blisko 100 tys. ludzi.
Na zebraniach Stowarzyszenia, w których brali udział również socjaldemokraci, wypracowany został nowy program, wykraczający poza żądania czysto ekonomiczne. Gapon, nie chcąc stracić pozycji przywódcy ruchu, zasugerował wystosowanie do cara petycji zawierającej najważniejsze postulaty środowiska robotników fabrycznych. Miała być ona następnie wręczona władcy przez delegację samych pracowników z Gaponem jako ich przedstawicielemA. Asher, The Revolution of 1905. Russia in Disarray, Stanford University Press, Stanford 1988, ISBN 978-0-8047-2327-5, s. 83.. Duchowny był przekonany, że car będzie skłonny poprawić położenie ludu, kiedy dobrze je pozna. W trakcie prac nad tworzeniem petycji Gapon bezskutecznie zabiegał o spotkanie z ministrem spraw wewnętrznych Piotrem Światopołk-Mirskim, którego chciał prosić o skłonienie fabrykantów do ustępstwA. Asher, The Revolution of 1905. Russia in Disarray, Stanford University Press, Stanford 1988, ISBN 978-0-8047-2327-5, s. 85.. O ile Gapon zasugerował sam fakt opracowania petycji, nie był autorem całości jej treści, ta bowiem powstawała w toku dyskusji na kolejnych zebraniach robotniczych, ulegając stopniowej radykalizacji za sprawą działaczy socjaldemokratycznych.