Równocześnie w kołach rządowych nastroje stawały się coraz gorsze. Popularne były plotki o planowanych zamachach na cesarzową-matkę Marię Fiodorownę, a także na wielkich książąt: Sergiusza Michajłowicza i Aleksego AleksandrowiczaJan Sobczak: Mikołaj II – ostatni car Rosji, Warszawa 2009, s. 313.. Inna plotka głosiła, że cesarzowa-matka wraz z wielkim księciem Włodzimierzem Aleksandrowiczem planują usunięcie Mikołaja II z tronu w celu zastąpienia go „silnym imperatorem”Michał Heller: Historia Imperium Rosyjskiego, Warszawa 2009, s. 688.. r. członkowie rządu zdecydowali, że demonstracja robotników nie zostanie wpuszczona do centrum Petersburga, a Gapon nie spotka się z carem ani nie wręczy mu petycjiA. Asher, The Revolution of 1905. Russia in Disarray, Stanford University Press, Stanford 1988, ISBN 978-0-8047-2327-5, s. 86-87.. Tego samego dnia władze Petersburga wydały oświadczenie, iż nie będzie zgody na żadną procesję robotniczą, a ewentualne zamieszki zostaną powstrzymane zdecydowanymi środkami. Tekst petycji został upubliczniony i ministrowie wiedzieli, że nie zawiera on wezwania do siłowego obalenia systemu.