Produkcja seryjna ruszyła w lutym 1940, w zakładach Vivian Loyd & Co oraz licencyjna w kilku innych firmach, przede wszystkim Ford i Wolseley.
Odmiany pojazdu Tracked Personnel Carrier (TPC) – transporter do przewozu ludzi i ładunków. Bez specjalnego wyposażenia. Wyprodukowano ponad 1500 pojazdów. Carrier Tracked Towing (CTT) – ciągnik artyleryjski do holowania dział przeciwpancernych kal. 40 mm (2 pdr), a później 57 mm (6 pdr) oraz przewożenia obsługi. Wyposażony w specjalny zaczep holowniczy. Zbudowano też odmianę przystosowaną do przewozu moździerza kal. 101,6 mm, a także odmiany dla dowódców sekcji. Była to najliczniejsza odmiana – zbudowano ponad 15 000 wozów. Carrier Tracked Cable Layer Mechanical (CTCLM) – mechaniczny układacz kabla telefonicznego. Zbudowano ok. 300 pojazdów. Carrier Tracked Starting and Charging (CTSC) – wóz pomocy technicznej dla oddziałów pancernych. Zbudowano ok. 2000 pojazdów.
Ponadto transportery Loyd mogły występować w różnych odmianach w zależności od zastosowanego silnika, hamulców itp.: No 1 – z brytyjskim silnikiem Ford UK-79E-6004 o mocy 85 KM. No 2 – z amerykańskim silnikiem Ford EGAE lub EGAEA. Mk I – z hamulcami systemu . Mk II – z hamulcami Girling.