Papirus 100 (według numeracji Gregory-Aland), oznaczany symbolem – wczesny grecki rękopis Nowego Testamentu, spisany w formie kodeksu na papirusie. Paleograficznie datowany jest na III lub IV wiek. Zawiera fragmenty Listu Jakuba.

Opis Zachowały się tylko fragmenty jednej karty Listu Jakuba (3,13-4,4; 4,9-5,1)List of the manuscripts at the Münster Institute. Oryginalna karta miała rozmiary 13 na 29 cm. Tekst pisany jest w 37 linijkach na stronę.

Rękopis stosuje paginację (numer 6 i 7), która wskazuje, że rękopis stanowił niegdyś zbiór Listów powszechnych.

Tekst Tekst grecki rękopisu reprezentuje aleksandryjską tradycję tekstualną, bliższy jest dla Kodeksu Watykańskiego (zgodność 22 na 27) niż dla Synajskiego i Aleksandryjskiego.

Historia Rękopis powstał w Egipcie. Na liście rękpisów znalezionych w Oksyrynchos figuruje na pozycji 4449. Tekst rękopisu opublikował R. Hubner w 1998 rokuR. Hubner, The Oxyrhynchus Papyri LXV (London: 1998), pp. 24–29.. INTF umieścił go na liście rękopisów Nowego Testamentu, w grupie papirusów, dając mu numer 100.

Rękopis datowany jest przez INTF na III lub IV wiek. Paleograficznie bliski jest dla , pewne jego cechy występują jednak na początku IV wieku.