Papirus 107 (według numeracji Gregory-Aland), oznaczany symbolem – wczesny grecki rękopis Nowego Testamentu, spisany w formie kodeksu na papirusie. Paleograficznie datowany jest na III wiek. Zawiera fragmenty Ewangelii według Jana.
Opis Zachowały się tylko fragmenty jednej karty Ewangelii według Jana (17,1-2.11)List of the manuscripts at the Münster Institute. Oryginalna karta miała rozmiary 13 na 8,8 cm. Tekst pisany jest w 33 linijkach na stronę. Rękopis sporządzony został przez nieprofesjonalnego skrybę.
Nomina sacra pisane są skrótami.
Tekst Tekst grecki rękopisu reprezentuje aleksandryjską tradycję tekstualną. Tekst jest zgodny z Kodeksem Waszyngtońskim.
Zawiera niepowtarzalny wariant tekstowy w 17,1 - ινα κ[αι ου υς δ]οξ[αση σεPeter M. Head, [http://www.scribd.com/doc/27127861/Habits-of-NT-Copysts The Habits of New Testament Copyists Singular Readings in the Early Fragmentary Papyri of John], Biblica 85 (2004), 403..
Historia Rękopis prawdopodobnie powstał w Egipcie. Na liście rękopisów znalezionych w Oksyrynchos figuruje na pozycji 4446. Tekst rękopisu opublikował W. E. H. Cockle w 1998 rokuW. E. H. Cockle, The Oxyrhynchus Papyri LXV (London: 1998), pp. 14–16.. INTF umieścił go na liście rękopisów Nowego Testamentu, w grupie papirusów, dając mu numer 107.