Papirus 109 (według numeracji Gregory-Aland), oznaczany symbolem – wczesny grecki rękopis Nowego Testamentu, spisany w formie kodeksu na papirusie. Paleograficznie datowany jest na III wiek. Zawiera fragmenty Ewangelii według Jana.
Opis Zachowały się tylko fragmenty jednej karty Ewangelii według Jana (21,18-20.23-25). Oryginalna karta miała rozmiary 12 na 24 cm. Tekst pisany jest w 26 linijkach na stronę. Rękopis sporządzony został przez skrybę wprawionego w pisaniu dokumentów.
Nomina sacra pisane są skrótami.
Tekst Fragment jest zbyt mały, aby móc ustalić jaką tradycję tekstualną reprezentuje, wykazuje jednak zgodność z tekstem aleksandryjskim (lub proto-aleksandryjskim)Peter M. Head, Some Recently Published NT Papyri from Oxyrhynchus: An Overview and Preliminary Assessment, Tyndale Bulletin 51 (2000), ss. 1-16..
W.E.H. Cockle, wydawca kodeksu, zaproponował rekonstrukcję tekstu drugiej i trzeciej linijki strony recto w postaci – αλλοι ζωσουσιν και οισουσιν σε („inni przepaszą i poprowadzą cię” J 21,18). Jeżeli odczyt jest słuszny, byłby to unikatowy wariant tekstowy, nie potwierdzony przez żaden inny rękopis. Odczyt nie jest jednak pewny, a obie linijki są niejasne.