Rajewski wskazywał kandydatów wśród kleryków greckokatolickich do wyjazdu, po przyjęciu święceń, do pracy duszpasterskiej w diecezji chełmskiej i głoszenia tam idei panslawistycznych i prorosyjskich. Blisko współpracował z ruchem moskalofilskim w Galicji, w tym z Jakowem Hołowackim. i ks. Iwanem Naumowyczem. Przekazywał również moskalofilom rosyjską pomoc finansową przeznaczoną na rozwój ich prasy. Zajmował się także przekładami prawosławnych ksiąg liturgicznych na język niemiecki. Przetłumaczył m.in. euchologion i Wielki Kanon Pokutny św. Andrzeja z Krety.
W 1867 brał znaczący udział w organizacji Zjazdu Słowiańskiego w Moskwie
Od 1873 ks. Rajewski prowadził również zbiórkę funduszy na budowę prawosławnego soboru przy ambasadzie rosyjskiej w Wiedniu. W ciągu 11 lat zebrał 22 tys. rubli (według Włodzimierza Osadczego – 220 tys.). Śmierć duchownego przerwała jego plany w tym zakresie i za zgromadzoną sumę wybudowano jedynie cmentarną cerkiew św. Łazarza w Wiedniu.
Przypisy
Kategoria:Rosyjscy duchowni prawosławni Kategoria:Słowianofile Kategoria:Urodzeni w 1811 Kategoria:Zmarli w 1884 Kategoria:Absolwenci Petersburskiej Akademii Duchownej Kategoria:Ludzie urodzeni w Arzamasie