Najwcześniejsze wzmianki Ostoja Pruska znana była już Dachnowskiemu (Herbarz szlachty Prus Królewskich..., ok. 1620), ponadto przytoczyli ją m.in. Niesiecki (Korona polska, 1728, jako herb Fincków), Ostrowski (Księga herbowa rodów polskich 1897, 1906) i Chrząński (Tablice odmian herbowych, 1909). Wariant Sultzen-Skrzyszewskich pochodzi z tzw. "Nowego Siebmachera". Wariant herbu z klejnotem w postaci samej gwiazdy pochodzi z nagrobka w ponorbertańskim kościele w Żukowie.

Rodzina Fincków

Rodzina Skrzeszewskich Mało znana rodzina szlachecka, wywodząca się ze wsi Skrzeszewo Żukowskie. Protoplastą rodu był być może Henryk Scholcze (Heinrich Scholcze), który otrzymał w 1349 roku Skrzeszewo na prawie magdeburskim od komtura gdańskiego Henryka von Rechter. Skrzeszewscy używali przydomka Sulczen (Sultzen), będącego być może reminiscencją przezwiska (bądź stanowiska, Schulze znaczy po niemiecku sołtys) przodka. Pierwsza wzmianka dotycząca nazwiska Skrzeszewski pochodzi z 1571 (Stentzeslaus, Joannes et Andreas Szkrziesziewski). Pod koniec XVI właścicielkami jednej trzeciej Skrzeszewa były "panny Skrzeszewskie" - Dorota i Katarzyna wraz z braćmi. Po śmierci braci w 1602, panny zapisały swój dział we wsi klasztorowi norbertanek w Żukowie.