jest niepowtarzalnym wariantem, wszystkie pozostałe rękopisy stosują formę εξερχομενοι (tj. participium w nominativus pluralis). Forma ta zwykle jest interpretowana jako semityzm dla trybu rozkazującego (wyjdźcie!). πολεως η κωμης (miasta czy wsi) – wariant 110 jest zgodny z Kodeksem Synajskim (א), minuskułem 892 i rękopisami rodziny Ferrara (f13). Inne rękopisy. m.in. Kodeks Watykański (B) przekazują bez η κωμης. brak wyrazu εκεινης (tamtej) – 110 – wariant zgodny z Kodeksem Bezy (D) oraz starołacińskimi rękopisami. Większość rękopisów zachowuje εκεινης (zaimek wskazujący w femininum), który jest zgodny z dwoma rzeczownikami użytymi w femininum, οικια (dom) i πολις (miasto). απο (od) – unikatowy wariant, nie potwierdzony przez inny rękopis; Kodeks Synajski (א), Kodeks Efrema (C), Minuskuł 33 oraz 892 stosują przyimek εκ (z). Kodeks Watykański nie ma żadnego przyimka. εκμαξατε (zetrzyjcie) – unikatowy wariant, nie potwierdzony przez żaden inny rękopis; wszystkie pozostałe rękopisy mają εκτιναξατε (strząśnijcie).
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Papirus 110 · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.