Konstrukcja Aby otrzymać parser LALR(k) dla gramatyki G należy: zbudować kanoniczną rodzinę zbiorów sytuacji LR(0) A dla gramatyki G; zbudować z niej automat charakterystyczny M rozpoznający prefiksy żywotne; zbudować kanoniczną rodzinę zbiorów sytuacji LR(k) B dla gramatyki G; każdy stan q w M zastąpić przez sumę wszystkich zbiorów gdzie należy do rodziny B i zbiór rdzeni sytuacji z jest równy q; na podstawie tak zmodyfikowanego automatu, zbudować tablicę sterującą, lub zbiór reguł parsera, tak jak się to robi dla LR(k).
Właściwości LALR(k) ma tyle stanów co odpowiedni parser LR(0), lub SLR, czyli LALR(k), który rozpoznaje słowo, działa identycznie jak odpowiedni kanoniczny LR(k); LALR(k) może wykrywać błędne wejście nieco później niż parser kanoniczny.
Gramatyka Gramatyka G=(V,T,P,S) jest klasy LALR(k), jeśli zbudowany dla niej parser LALR(k) jest deterministyczny i niemożliwe jest wyprowadzenie
Właściwości klas gramatyk LALR(k) i LR(k) LALR(0)=LR(0) LALR(k) jest podzbiorem właściwym LR(k) dla k≥1