Tadeusza Kutrzebę.
Kampania wrześniowa i działalność konspiracyjna W kampanii wojennej 1939 brał udział jako major lekarz Szef Sanitarny 21. Dywizji Piechoty Górskiej. 16 września 1939 mjr dr Ostaszewski opatrywał śmiertelnie rannego dowódcę dywizji gen. Józefa Kustronia, który tego samego dnia zmarł. Dywizja została rozbita, Antoni Ostaszewski dostał się do niewoli niemieckiej. Przebywając w obozie niewiadomego położenia (zlokalizowanym gdzieś za Sanem), z powodu złego stanu zdrowia 20 października 1939 roku uzyskał od władz niemieckich zwolnienie. Odszukał swoją żonę, Emilię Dubicką i postanowił wrócić do rodzinnego miasta Piotrkowa Trybunalskiego. Otworzył tam gabinet, pracował także w Polskim Czerwonym Krzyżu, Ubezpieczalni Społecznej i w Szpitalu św. Trójcy na oddziale zakaźnym. W grudniu 1939 roku nawiązał kontakt z organizacją podziemną – Związkiem Walki Zbrojnej – i został mianowany pierwszym komendantem tej organizacji w Piotrkowie Trybunalskim. W marcu 1940 roku przekazał tę funkcję następcy, a sam został szefem sanitarnym obwodu piotrkowskiego. Organizował służbę sanitarną lekarzy, pracę wywiadowczą oraz kolportaż prasy podziemnej dostarczanej z Warszawy.