Podczas powstania warszawskiego spłonęła jego pracownia wraz z całym dorobkiem.
Od 1947 roku był profesorem Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie, od 1949 profesorem i dziekanem wydziału malarstwa Państwowej Wyższej Szkoły Sztuk Plastycznych w Poznaniu i od 1955 profesorem Wydziału Architektury Politechniki Gdańskiej.
Malarstwo Gerżabka wykazuje wpływ koloryzmu Pankiewicza i postimpresjonizmu Bonnarda. Tworzył również witraże dla wielu kościołów. Zajmował się też krytyką artystyczną.
Uczestniczył w wielu wystawach w kraju oraz w Paryżu i Nowym Jorku. Jego obrazy znajdują się głównie w zbiorach Muzeów Narodowych w Gdańsku, Warszawie i Krakowie oraz w Muzeum Warmii i Mazur w Olsztynie.
Zmarł w Warszawie, pochowany na cmentarzu Powązkowskim (kwatera 217-4-23).
Ordery i odznaczenia
Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari (pośmiertnie) Krzyż Walecznych (1921) Srebrny Krzyż Zasługi (11 lipca 1955) „w 10 rocznicę Polski Ludowej za zasługi w dziedzinie kultury i sztuki”. Medal 10-lecia Polski Ludowej (19 stycznia 1955) - Uchwała Rady Państwa z dnia 19 stycznia 1955 r. nr 0/196 - na wniosek Ministra Kultury i Sztuki.
Przypisy