Pierwszy polski katalog wydano w Łodzi w 1920 roku. Był to Ilustrowany podręcznik i katalog polskich znaczków pocztowych opublikowany przez „Biuro Filatelistyczne W. Lichtenstein”. W 1922 roku w tym samym mieście Jerzy Krzyżanowski wydał Informator filatelisty na rok 1922, katalog i poradnik dla filatelistów. W roku 1925 wydano Podręcznik polskich znaczków pocztowych opracowany przez „Polskie Towarzystwo Filatelistyczne w Warszawie”. Obecnie najpopularniejszym katalogiem dla polskich walorów jest Fischer.
Budowa typowego katalogu Standardowy katalog zawiera opisy wyglądu walorów filatelistycznych i informacje o dacie wydania (oraz wprowadzenia i wycofania), zastosowaniu, nominale, papierze, znakach wodnych, nakładzie, fałszerstwach, projektancie i miejscu druku. Może przedstawiać zdjęcia znaków, a także ich wycenę (w tym ewentualnych błędów).
Znaczki przeważnie ułożone są chronologicznie, a także ściśle indeksowane według określonych wskaźników. Najczęstszymi wskaźnikami dotyczącymi cen są: informacja o wydaniu FDC, podlepka, walor czysty lub