i aproksymacja staje się coraz lepsza jak okres próbkowania zmierza do zera. Dlatego, z uwagi na to, że operator ma swój czasowy odpowiednik modele wyrażone za pomocą operatora są bardzo podobne do modeli wyrażonych za pomocą operatora lub zmiennej s (transformaty Laplace’a). Z tego też względu korzystanie z operatora pozwala przy pracy z układami czasu dyskretnego na wykorzystanie wglądu i intuicji znanych z układów dziedziny czasu ciągłego.

Chociaż używa się do reprezentowania różniczkowania w dziedzinie czasu ciągłego, może też reprezentować operator Każde sformułowanie uzyskane z wykorzystaniem wyrazeń może zostać zinterpretowane jako wyrażenia czasu dyskretnego poprzez zastąpienie przez

Powyższa zależność definiuje tak zwaną pochodną uogólnioną. Podobnie można zdefiniować uogólnienie całki Riemanna. Istotnie występuje bliski związek pomiędzy wynikami sformułowanymi dla czasu ciągłego z wynikami formułowanymi dla czasu dyskretnego – używając operatora w dziedzinie czasu dyskretnego, można przyjąć dla niego co daje odpowiadające wyniki czasu ciągłego.

Dla operatora definiuje się też odpowiednik transformaty Fouriera dokonującej przekształcenia opisu do dziedziny częstotliwości jest to tzw. transformata z nową zmienną jako: