Drugi i piąty testowy ładunek wybuchowy zostały umieszczone w pobliżu dziobowego magazynu artylerii głównej. Były większe od pierwszego: 200 kilogramów (podobne do japońskiej torpedy) i 150 kg (podobny do japońskiej miny morskiej). Oba ładunki zostały zamontowane na wrędze 87 – drugi na lewej burcie, 4,04 metra poniżej linii wodnej, piąty na prawej burcie 6,34 metra poniżej linii wodnej. Eksplozja obu przebiła się przez pancerz burtowy kadłuba. 1008 i 726 długich ton (1024 i 738 ton metrycznych) wody wtargnęło do środka. Test ten dowiódł, że ówczesny trójprzedziałowy system zabezpieczeń stosowany na większości japońskich pancerników był niewystarczającą obroną przed nowoczesnymi torpedami. Zmiana przechyłu po teście numer dwa wynosiła 6°16′ – w rezultacie okręt był przechylony o 4°36′ na lewą burtę. Po teście numer pięć okręt zmienił przechył o 4°38′ i przyjął pozycję przechyloną o 0°48′ na prawą burtę.