Dekret został wydany po konsultacjach ze Stolicą Apostolską i przeprowadzonej wizytacji kanonicznej.
Wspólnota rozwijała działalność także w Nowej Zelandii. W Christchurch powstał klasztor Matki Bożej Nieustającej Pomocy, a w Kakahu kolejna placówka. W 2020 rozpoczęto fundację w Montanie w Stanach Zjednoczonych.
Spór w Nowej Zelandii W 2023 w nowozelandzkich mediach pojawiły się zarzuty dotyczące działalności członków wspólnoty, w szczególności sposobu prowadzenia egzorcyzmów i kierownictwa duchowego. Zarzuty obejmowały m.in. odprawianie długotrwałych egzorcyzmów bez zgody miejscowego biskupa. Przedstawiciele zgromadzenia odrzucali część oskarżeń.
W następstwie doniesień przeprowadzono wizytację apostolską, której sprawozdanie przekazano Stolicy Apostolskiej. W lipcu 2024 biskup Christchurch Michael Gielen odebrał czterem kapłanom zgromadzenia możliwość wykonywania posługi duszpasterskiej na terenie diecezji i nakazał członkom wspólnoty jej opuszczenie.
Po wniesieniu odwołania Dykasteria ds. Instytutów Życia Konsekrowanego i Stowarzyszeń Życia Apostolskiego zawiesiła wykonanie dekretu zobowiązującego zakonników do opuszczenia diecezji, lecz utrzymała w mocy pozbawienie czterech kapłanów uprawnień do wykonywania posługi.