W wyniku traktatu waszyngtońskiego wszystkie cztery okręty przeszły rozległą modernizację w latach 20. i 30. XX wieku. Miało to uczynić z nich szybkie pancernikiStille, s. 16. W czasie modernizacji wzmocniono ich pancerz, wyposażono je w wodnosamoloty, ulepszono maszynownię i przekonfigurowano uzbrojenieStille, ss. 16–17. Z prędkością maksymalną sięgającą 30 węzłów i wydajnymi maszynami wszystkie pełniły znaczącą rolę w czasie II wojny światowej. „Hiei” i „Kirishima” płynęły z lotniskowcami w czasie ataku lotniczego na Pearl Harbor. „Kongō” i „Haruna” płynęły z Siłami Południowymi przeprowadzając atak na Malaje i Singapur. „Hiei” i „Kirishima” zostały zniszczone w czasie walk morskich w pobliżu GuadalcanalStille, s. 19, „Kongō” został storpedowany 21 listopada 1944 w Cieśninie TajwańskiejWheeler, s. 183, natomiast „Haruna” został zatopiony w czasie bombardowania lotniczego Kure 28 lipca 1945Jackson, s. 129.
Okręt Artyleria główna Pancerz Wyporność Napęd Służba Położenie stępki Wejście do służby LosKongō 8 × 360 mm 200 mmMcCurtie, s. 185 27 500 długich ton(27 941 ton metrycznych) 4 śruby, turbiny parowe, 27,5 węzła (później 30,5 węzła)Stille, s.