Tło startu Narodowy Komitet Olimpijski tegoż kraju powstał w 1924 roku, a przez Międzynarodowy Komitet Olimpijski został zatwierdzony dopiero dwanaście lat później. Peru na letnich igrzyskach olimpijskich zadebiutowało w Berlinie (1936). Nie byli to jednak pierwsi Peruwiańczycy, którzy reprezentowali kraj na igrzyskach. Na igrzyskach olimpijskich w Paryżu (1900), Peru reprezentował szermierz Carlos de Candamo, syn jednego z prezydentów Peru. Międzynarodowy Komitet Olimpijski nie uznaje jednak tego występu za oficjalnego (wówczas nie istniał jeszcze Peruwiański Komitet Olimpijski).

Największym sukcesem tej reprezentacji przed startem w Melbourne był złoty medal Letnich Igrzysk Olimpijskich 1948 zdobyty przez strzelca, Edwina Vásqueza. Liczne medale przedstawiciele Peru zdobywali też na igrzyskach panamerykańskich (m.in. olimpijczycy z Melbourne, tj. Guillermo Baldwin i Rubén Váldez).

Do Melbourne pojechały trzy osoby z delegacji (razem 11 osób). Jedną z tych osób był attaché olimpijski reprezentacji – C. N. McKenzie. Cała delegacja Peru zameldowała się w Melbourne 21 listopada 1956 roku – czyli na dzień przed rozpoczęciem igrzysk.