Redukcja bandingu Banding może wystąpić w każdym urządzeniu wyświetlającym obraz. Monitory, a w szczególności telewizory LCD oraz PDP (plazmowe), wyświetlają typowo obraz z głębią 8 bitów, przypadających na każdą z 3 składowych koloru, co daje 256 poziomów odcieni szarości dla każdej składowej koloru przy próbkowaniu 4:4:2 (łączna liczba wyświetlanych kolorów wynosi ponad 16,7 miliona). Powyższa liczba jest niekiedy niewystarczająca do oddania płynnej zmiany kolorów, więc producenci sprzętu stosują przetwarzanie danych wideo w przestrzeni barw o wyższej rozdzielczości. Typowo jest to 10, 12 lub 16 bitów na składową koloru, czyli odpowiednio rozdzielczość 30-, 36- lub 48-bitowa (przykładowo przy wartości 10 bitów i próbkowaniu 4:4:4, liczba odcieni szarości wzrasta do 1024, a łączna liczba możliwych do otrzymania kolorów wynosi ponad 1 miliard). Mimo to, nieliczni producenci, tacy jak Toshiba i Samsung w 2011 r., wprowadzili na rynek modele mające 48-bitową głębię koloru, niwelując niekorzystne zjawisko występowania nienaturalnych przejść tonalnych, czyli bandingu.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Banding koloru · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.